Το συνδικαλιστικό τσίρκο και ο «θεσμικός ρόλος» ως ανέκδοτο

Η τελευταία τους ανακοίνωση θα μπορούσε να διδάσκεται σε μάθημα: «Πώς να γελοιοποιήσεις τον κλάδο που υποτίθεται ότι εκπροσωπείς».

Με βαρύγδουπες εκκλήσεις ζητούν από τους νοσοκομειακούς φαρμακοποιούς να τους ενημερώνουν για ό,τι συμβαίνει.

Γιατί;

Για να μαζεύουν δελτία τύπου;

Για να καλύπτουν με καθυστερημένες κραυγές τη δική τους χρόνια απουσία;

Πετάνε κορώνες περί «θεσμικού ρόλου».

Μα ποιον ρόλο;

Τον ρόλο που έχασαν εδώ και χρόνια με την αδράνεια, τις σιωπές και τις πρόθυμες «συνεργασίες» με κάθε είδους «εξουσία»; Τον ρόλο που κατέληξε να είναι μια κακοστημένη βιτρίνα χωρίς αντίκρισμα;

Η πραγματικότητα είναι σκληρή:
• Όποτε ο κλάδος χρειαζόταν φωνή, το τσίρκο ήταν άφαντο.
• Όποτε έπρεπε να μπουν μπροστά, κρυβόταν πίσω.
• Όποτε έπρεπε να υπερασπιστούν το νοσοκομειακό φαρμακείο, ανακάλυπταν «άλλες προτεραιότητες».

Και τώρα, αντί να αναλάβουν τις ευθύνες τους, επιλέγουν την εύκολη λύση: να δείξουν με το δάχτυλο τους συναδέλφους. Αυτούς που τους γύρισαν την πλάτη. Αυτούς που σε κάθε ευκαιρία τους λοιδορούν, τους κυνηγούν και τους εκθέτουν. Αυτούς που δεν πιστεύουν πια στο παραμύθι περί «θεσμικής εκπροσώπησης».

Το τραγικό είναι ότι το τσίρκο τους φαίνεται να πιστεύει στ’ αλήθεια ότι το πρόβλημα του κλάδου είναι πως «δεν τους ενημερώνουν».

Όχι.

Το πρόβλημα είναι ότι το τσίρκο τους έχει καταντήσει το πρόβλημα.

Στην ιστορία των νοσοκομειακών φαρμακοποιών θα μείνουν όχι ως θεσμικός πυλώνας, αλλά ως το ανέκδοτο του κλάδου!