Η Ελλάδα χρειάζεται ένα φαρμακευτικό σοκ – τώρα

Ένα σύγχρονο Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν μπορεί να σταθεί όρθιο χωρίς μια βαθιά, ριζική φαρμακευτική επανάσταση.

Όσο η φαρμακευτική υπηρεσία παραμένει ο «τυφλός» του συστήματος, καμία μεταρρύθμιση, όσο καλοπροαίρετη κι αν είναι, δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας.

Η σημερινή εικόνα των νοσοκομειακών φαρμακείων είναι αποκαρδιωτική:

Υποστελέχωση σε βαθμό επικινδυνότητας. Οι περισσότεροι φαρμακοποιοί λειτουργούν ως διαχειριστές αποθήκης, χωρίς εξειδίκευση, χωρίς συνεχή επιμόρφωση, χωρίς επίσημο καθηκοντολόγιο.

Ανύπαρκτο τεχνικό και βοηθητικό προσωπικό. Ένα σύστημα που απαιτεί υψηλή τεχνογνωσία λειτουργεί με προσωπικό λιγότερο από το απολύτως ελάχιστο.

Υποδομές άλλης εποχής. Χώροι ακατάλληλοι, χωρίς clean rooms, χωρίς αυτοματοποιημένες μονάδες παραγωγής, χωρίς εξειδικευμένα εργαστήρια για κυτταρικά προϊόντα, προηγμένες θεραπείες, βιολογικούς δείκτες.

Η κλινική φαρμακευτική παραμένει “αόρατη”. Καμία οργανική θέση, καμία θεσμική πρόβλεψη, κανένα ολοκληρωμένο μοντέλο συμμετοχής στις κλινικές ομάδες.

Ανυπαρξία ερευνητικού έργου. Σε μια Ευρώπη που επενδύει στην καινοτομία, τα ελληνικά νοσοκομειακά φαρμακεία μένουν εκτός του οικοσυστήματος των κλινικών μελετών, στερώντας από ασθενείς και σύστημα τεράστια οφέλη.

Αυτό το μείγμα συνιστά ένα καταθλιπτικό κοκτέιλ, που παράγει ανασφάλεια, σπατάλη, αδυναμία τεκμηρίωσης και διαρκή κίνδυνο για τους ασθενείς.

Γιατί δεν αλλάζει τίποτα;

Διότι λείπει η ισχυρή, καθαρή, επιστημονική φωνή που θα απαιτήσει αυτά που η Ευρώπη θεωρεί αυτονόητα.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ζοφερή όταν την επαγγελματική εκπροσώπηση καταλαμβάνουν άνθρωποι χωρίς ουσιαστική γνώση, χωρίς όραμα, χωρίς επάγγελμα ουσιαστικά—μόνο με προσωπικές φιλοδοξίες και πρόθυμη υποταγή σε εξουσία κάθε λογής (πολιτική και οικονομική).

Έτσι, μια κρίσιμη υπηρεσία μένει χωρίς υπεράσπιση, χωρίς διεκδίκηση, χωρίς σχέδιο. Και αυτή η σιωπή κοστίζει στην ασφάλεια, στην ποιότητα θεραπείας και εκατομμύρια ευρώ.

Τι χρειάζεται η Ελλάδα: η Φαρμακευτική Επανάσταση του ΕΣΥ

Καθιέρωση οργανωμένης, πλήρους Φαρμακευτικής Υπηρεσίας σε κάθε νοσοκομείο.

Με δικά της τμήματα:

κλινική φαρμακευτική, παραγωγή/παρασκευή, προχωρημένες θεραπείες, φαρμακοεπιδημιολογία, ποιότητα & ασφάλεια, διαχείριση πόρων.

Οργανικές θέσεις με καθηκοντολόγιο– προσοντολόγιο.

Εξειδίκευση στην ογκολογία, κλινική φαρμακευτική, προηγμένες θεραπείες, GMP/GDP, φαρμακοεπαγρύπνηση, κλινικές μελέτες. Υποχρεωτικό καθηκοντολόγιο βάσει ευρωπαϊκών προτύπων. EAHP Statements, ESOP, QuapoS7, EU GMP Annex 1.

Σύγχρονες υποδομές με πλήρη ψηφιοποίηση και αυτοματοποίηση.

Ρομποτικά συστήματα, ασφαλείς μονάδες παρασκευής, εργαστήρια για CAR-T, ATMPs, κλινικά δείγματα. Ενσωμάτωση στις κλινικές ομάδες.

Ο φαρμακοποιός ως κλινικός επιστήμονας, όχι ως αποθηκάριος.

Συμμετοχή στις κλινικές μελέτες.

Για επιστημονικό έργο, για ανάπτυξη δεξιοτήτων, για ενίσχυση του ίδιου του νοσοκομείου. Θεσμική αναγέννηση της επαγγελματικής εκπροσώπησης. Με πρόσωπα ικανά, αδιάβλητα και με πραγματικό επιστημονικό υπόβαθρο.