Ο περίγελος της Ευρώπης

Ένας κλάδος επαγγελματιών υγείας.

Ένας κλάδος που θα έπρεπε να στέκεται στην πρώτη γραμμή της επιστημονικής ευθύνης, της ηθικής επάρκειας και της θεσμικής σοβαρότητας.

Ένας κλάδος που διαχειρίζεται φάρμακα υψηλού κινδύνου, ζωές ευάλωτων ασθενών, δημόσιους πόρους και ευρωπαϊκά πρότυπα ποιότητας.

Κι όμως.

Αντί για στρατηγική, μικροπρέπεια.

Αντί για λογοδοσία, σιωπή.

Αντί για ευρωπαϊκή εξωστρέφεια, εσωστρεφής αυταρέσκεια.

Στην Ευρώπη, οι επαγγελματικές ενώσεις συζητούν για clinical governance, για patient safety frameworks, για digital traceability, για ATMPs και precision medicine.

Εδώ, κάποιοι ακόμη παλεύουν με προσωπικές εμμονές, εσωτερικούς συσχετισμούς και καρέκλες που τρίζουν.

Ο περίγελος δεν γεννιέται από τα λάθη.

Γεννιέται από την άρνηση να τα αναγνωρίσεις.

Γεννιέται όταν η επιστημονική κοινότητα βλέπει έναν θεσμό να συρρικνώνεται σε μηχανισμό αυτοπροστασίας αντί να λειτουργεί ως μοχλός προόδου.

Ένας κλάδος επαγγελματιών υγείας δεν επιτρέπεται να λειτουργεί με όρους παρέας.

Δεν επιτρέπεται να συγχέει τη θεσμική αποστολή με προσωπική επιβίωση.

Δεν επιτρέπεται να χάνει την αξιοπιστία του διεθνώς και να συμπεριφέρεται σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Η Ευρώπη δεν γελά επειδή υπάρχουν διαφωνίες.

Γελά όταν η εσωτερική κρίση βαφτίζεται «ενότητα».

Γελά όταν η διαφάνεια θεωρείται απειλή.

Γελά όταν η αριστεία αντιμετωπίζεται ως ενόχληση.

Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι η έκθεση.

Είναι η στασιμότητα.

Κι ένας κλάδος που μένει στάσιμος σε μια εποχή ραγδαίων εξελίξεων δεν γίνεται απλώς αδύναμος — γίνεται αδιάφορος.

Και τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο για την υγεία των πολιτών από έναν κλάδο που έπαψε να ντρέπεται.