Η Ημέρα Νοσοκομειακής Φαρμακευτικής δεν αποτελεί απλώς μια συμβολική αναφορά. Αποτελεί υπενθύμιση ενός κρίσιμου, αλλά συχνά υποτιμημένου ρόλου: της διασφάλισης ότι η φαρμακευτική θεραπεία είναι ορθή, αποτελεσματική και ασφαλής για κάθε ασθενή.
Η ευθύνη αυτή δεν είναι διακοσμητική. Είναι πυρήνας της ποιότητας της περίθαλψης.
Και όμως, επί μακρόν, η φαρμακευτική επιστημονική γνώση παραμένει θεσμικά υποεκπροσωπούμενη. Σε ένα περιβάλλον όπου οι αποφάσεις για τη φαρμακοθεραπεία επηρεάζονται από οικονομικές πιέσεις και διοικητικές λογικές, η ανεξάρτητη, τεκμηριωμένη φαρμακευτική κρίση δεν έχει κατοχυρωθεί στον βαθμό που απαιτεί η ασφάλεια των ασθενών.
Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό:
Ποιος ενσωματώνει συστηματικά τη φαρμακευτική τεκμηρίωση στη λήψη κλινικών αποφάσεων;
Ποιος διασφαλίζει ότι η σχέση κόστους και θεραπευτικής αξίας αξιολογείται με επιστημονικούς όρους και όχι αποκλειστικά με λογιστικά κριτήρια;
Ποιος εγγυάται ότι επιλογές που εμφανίζονται ως «οικονομικές» δεν υπονομεύουν τη μακροπρόθεσμη επάρκεια φαρμάκων και την ποιότητα της φροντίδας;
Οι παγκόσμιες ελλείψεις φαρμάκων και οι διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα καθιστούν ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη εφαρμογής μιας ολοκληρωμένης φαρμακευτικής στρατηγικής εντός των νοσοκομείων.
Παράλληλα, η πολυετής –και συχνά άνευ απτών αποτελεσμάτων– συνδικαλιστική εκπροσώπηση του χώρου δεν κατόρθωσε να μετατρέψει τη θεσμική γνώση σε ουσιαστική επιρροή. Η απουσία συνεκτικής διεκδίκησης, η έλλειψη στρατηγικής στόχευσης και η αδυναμία κατοχύρωσης σαφών επαγγελματικών ρόλων έχουν συμβάλει στη διατήρηση ενός κενού μεταξύ ευθύνης και θεσμικής ισχύος.
Το αποτέλεσμα είναι σαφές:
Οι νοσοκομειακοί φαρμακοποιοί φέρουν κρίσιμες ευθύνες χωρίς το αντίστοιχο θεσμικό αποτύπωμα στη λήψη αποφάσεων.
Η Ημέρα Νοσοκομειακής Φαρμακευτικής οφείλει, επομένως, να επαναπροσδιοριστεί. Όχι ως εθιμοτυπική αναγνώριση, αλλά ως αφετηρία ουσιαστικής θεσμικής επανεκκίνησης.
Απαιτείται:
– Ενσωμάτωση της φαρμακευτικής επιστημονικής κρίσης σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων
– Αναγνώριση του ρόλου του νοσοκομειακού φαρμακοποιού ως κλινικού εταίρου
– Σύνδεση της φαρμακευτικής πολιτικής με την ασφάλεια των ασθενών και όχι αποκλειστικά με δείκτες κόστους
– Ανάπτυξη ανθεκτικών μοντέλων εφοδιαστικής αλυσίδας με επιστημονικά κριτήρια
Η ποιότητα της φροντίδας δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς τη φαρμακευτική επιστήμη στο επίκεντρο.
Η ανάδειξη του ρόλου της νοσοκομειακής φαρμακευτικής δεν αποτελεί συντεχνιακή διεκδίκηση.
Αποτελεί προϋπόθεση για ένα σύστημα υγείας ασφαλές, αξιόπιστο και δίκαιο.
Η Ημέρα Νοσοκομειακής Φαρμακευτικής είναι η στιγμή να ειπωθεί με σαφήνεια:
η ευθύνη υπάρχει ήδη.
Η θεσμική κατοχύρωση δεν μπορεί να καθυστερεί άλλο.
Με αφορμή τη σχετική τοποθέτηση του
Klaus Meier
Προέδρου της European Society of Oncology Pharmacy
Ελληνική Νοσοκομειακή Φαρμακευτική - Hellenic Hospital Pharmacy 