Η δική μας «Ένωση» δεν θα ήταν ένα κλειστό σχήμα εξουσίας.
Δεν θα ήταν μια λέσχη προσώπων, ούτε ένας μηχανισμός αναπαραγωγής ρόλων, τίτλων και ισορροπιών.
Θα ήταν ένα πραγματικό επιστημονικό και θεσμικό σπίτι όλων των Νοσοκομειακών Φαρμακοποιών της χώρας.

Θα θέλαμε μια Ένωση:

δημοκρατική στη λειτουργία,
απόλυτα διαφανή στις αποφάσεις,
ανοιχτή στη συμμετοχή,
με ουσιαστική λογοδοσία,
χωρίς «αιώνιες διοικήσεις» και ιδιοκτησιακές αντιλήψεις,
χωρίς αποκλεισμούς, μηχανισμούς και εσωτερικές αυλές.

Μια Ένωση όπου:

τα μέλη ενημερώνονται πραγματικά και δεν παραπληροφορούνται,
οι αποφάσεις λαμβάνονται θεσμικά,
οι Γενικές Συνελεύσεις έχουν ουσία και κύρος,
τα πρακτικά δίνονται άμεσα και πλήρη,
η ψήφος των μελών είναι αδιαπραγμάτευτη,
και κανείς δεν μπορεί να λειτουργεί υπεράνω του Σώματος.

Θα θέλαμε μια Ένωση που:

ενώνει αντί να διχάζει,
εμπνέει αντί να κουράζει,
δημιουργεί νέα στελέχη αντί να τα φοβάται,
δίνει χώρο στους νέους συναδέλφους να εξελιχθούν,
αξιοποιεί ανθρώπους με έργο και γνώση,
και δεν αντιμετωπίζει τη διαφορετική άποψη ως απειλή.

Μια Ένωση με πραγματικό στρατηγικό σχέδιο για τη :

για οργανικές θέσεις,
για στελέχωση,
για ειδικότητα Νοσοκομειακού Φαρμακοποιού,
για θεσμική αναβάθμιση των φαρμακείων,
για σύγχρονες υπηρεσίες κλινικής και ογκολογικής φαρμακευτικής,
για εκπαίδευση,
για έρευνα,
για διεθνή παρουσία.

Μια Ένωση που:

δεν θα κυνηγά επικοινωνιακές φωτοβολίδες,
αλλά θα παράγει τεκμηριωμένες προτάσεις,
θα παρεμβαίνει σοβαρά και ουσιαστικά στα θεσμικά κέντρα αποφάσεων,
θα έχει διεθνείς συνεργασίες,
θα συνομιλεί ισότιμα με ευρωπαϊκούς φορείς,
και θα κάνει τους Έλληνες Νοσοκομειακούς Φαρμακοποιούς υπερήφανους.

Θα θέλαμε μια Ένωση που:

δεν θα φοβάται την κριτική,
δεν θα λειτουργεί με προσωπικές στοχοποιήσεις,
δεν θα χρησιμοποιεί λάσπη και υπαινιγμούς,
αλλά θα απαντά με επιχειρήματα, έργο και θεσμική σοβαρότητα.

Μια Ένωση σύγχρονη:

με ψηφιακές υπηρεσίες,
σοβαρό μητρώο μελών,
διαρκή ενημέρωση,
εκπαιδευτική πλατφόρμα,
ομάδες εργασίας,
ανοιχτές διαβουλεύσεις,
και πραγματική συμμετοχική κουλτούρα.

Κυρίως όμως, θα θέλαμε μια Ένωση που να ανήκει στα μέλη της — όχι σε πρόσωπα.
Μια Ένωση που να αφήνει παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές και όχι εξαρτήσεις.
Μια Ένωση που να υπηρετεί τον Κλάδο και όχι τη διατήρηση συσχετισμών.

Γιατί η στην Ελλάδα αξίζει κάτι πολύ μεγαλύτερο από τη διαχείριση της στασιμότητας.

Υ.Γ. Μπορούν να συνεχίσουν να αντιγράφουν τις ιδέες μας, τους το επιτρέπουμε. Το βασικό πρόβλημα τους είναι ότι δεν πιστεύουν σε αυτές… Γιατί για κάποιους η Δημοκρατία είναι λέξη άγνωστη!