Απέναντι στη στασιμότητα, τους μηχανισμούς και την τοξικότητα, οι Νοσοκομειακοί Φαρμακοποιοί μπορούν να διεκδικήσουν ένα πραγματικά δημοκρατικό και σύγχρονο θεσμικό σπίτι.

Το δικό μας σωματείο δεν θα μπορούσε ποτέ να συνυπάρχει με λογικές φόβου, μηχανισμών, προσωπικών εξαρτήσεων και παραγοντισμού.

Γιατί αυτό που βιώνει εδώ και χρόνια ο Κλάδος δεν είναι απλώς μια διαφωνία προσώπων ή μια διαφορετική αντίληψη διοίκησης. Είναι μια βαθιά σύγκρουση δύο εντελώς διαφορετικών κόσμων.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται η αντίληψη του κλειστού συστήματος: μιας μικρής ομάδας που αντιμετωπίζει το Σωματείο ως προσωπικό μηχανισμό επιρροής και αναπαραγωγής εξουσίας.
Μια κουλτούρα ελέγχου, αδιαφάνειας, εσωτερικών ισορροπιών και παρασκηνίου.
Μια νοοτροπία που έμαθε να λειτουργεί με αποκλεισμούς, προσωπικές στοχοποιήσεις, υπαινιγμούς, λάσπη και καλλιέργεια φόβου απέναντι σε οποιονδήποτε τολμά να εκφράσει διαφορετική άποψη.

Και από την άλλη πλευρά υπάρχει κάτι πολύ μεγαλύτερο:
η ανάγκη για μια πραγματική επανίδρυση της συλλογικής μας εκπροσώπησης.

Δεν ανεχόμαστε πλέον να εκπροσωπείται ο Κλάδος από συμπεριφορές και πρακτικές που προσβάλλουν τη θεσμική αξιοπρέπεια των Νοσοκομειακών Φαρμακοποιών.
Δεν αποδεχόμαστε λογικές που θυμίζουν κλειστές ομάδες εξουσίας, προσωπικά δίκτυα επιβίωσης και μηχανισμούς ελέγχου της πληροφορίας και της συμμετοχής.
Δεν αποδεχόμαστε ένα περιβάλλον όπου η διαφορετική άποψη αντιμετωπίζεται ως εχθρός προς εξουδετέρωση και όχι ως αναγκαίο στοιχείο δημοκρατίας.

Και ας γίνει απολύτως σαφές: η εποχή της ασέλγειας τελειώνει.

Εκείνοι που επιχείρησαν να επιβληθούν μέσω εκφοβισμού, υπόγειων μηχανισμών, διαρροών, προσωπικών στοχοποιήσεων, κιτρινισμού και καλλιέργειας τοξικότητας, θα βρεθούν αντιμέτωποι με την πλήρη πολιτική και ηθική απομόνωση μέσα στον ίδιο τον Κλάδο.
Η εποχή της σιωπής τελειώνει.
Οι πρακτικές που τραυμάτισαν τη συλλογική αξιοπρέπεια των Νοσοκομειακών Φαρμακοποιών θα εκτεθούν πολιτικά, θεσμικά και δημόσια.
Όσο περισσότερο κάποιοι επιμένουν να λειτουργούν με όρους παρασκηνίου και ελέγχου, τόσο βαθύτερα θα αποκαλύπτεται η απόσταση που τους χωρίζει από τις πραγματικές ανάγκες του Κλάδου.

Ο Κλάδος δεν έχει ανάγκη από «ιδιοκτήτες».
Δεν χρειάζεται σωτήρες, αυλές και μηχανισμούς.
Δεν χρειάζεται ανθρώπους που θεωρούν την εκπροσώπηση προσωπικό προνόμιο ή μέσο αυτοσυντήρησης.

Χρειάζεται μια νέα θεσμική κουλτούρα.

Η δική μας αντίληψη για το σωματείο είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό το μοντέλο.

Θέλουμε ένα σωματείο ανοιχτό και ζωντανό.
Όχι ένα φοβικό σύστημα ελέγχου.

Θέλουμε ένα σωματείο που να ανήκει στα μέλη του και όχι σε πρόσωπα.
Που να λειτουργεί με διαφάνεια, λογοδοσία και καθαρές διαδικασίες.
Όπου οι Γενικές Συνελεύσεις θα έχουν πραγματική ουσία και όχι διακοσμητικό ρόλο.
Όπου τα πρακτικά θα δίνονται άμεσα και πλήρη.
Όπου η ψήφος των μελών θα είναι απολύτως σεβαστή και αδιαπραγμάτευτη.

Θέλουμε ένα σωματείο που να ενώνει αντί να διχάζει.
Που να εμπνέει αντί να απογοητεύει.
Που να δημιουργεί νέα στελέχη αντί να τα φοβάται.
Που να δίνει χώρο στους νέους συναδέλφους να εξελιχθούν, να εκπαιδευτούν, να εκπροσωπήσουν και να δημιουργήσουν.

Θέλουμε ένα σωματείο που να αξιοποιεί ανθρώπους με γνώση, έργο και διάθεση προσφοράς — όχι ανθρώπους «βολικούς» και εξαρτημένους.
Που να θεωρεί τη διαφορετική άποψη στοιχείο δημοκρατίας και όχι απειλή προς εξουδετέρωση.

Θέλουμε ένα σωματείο με πραγματικό στρατηγικό σχέδιο για τη Νοσοκομειακή Φαρμακευτική στην Ελλάδα:

για οργανικές θέσεις,
για σοβαρή στελέχωση των νοσοκομειακών φαρμακείων,
για την ειδικότητα του Νοσοκομειακού Φαρμακοποιού,
για την ανάπτυξη κλινικής και ογκολογικής φαρμακευτικής,
για την ασφάλεια των ασθενών,
για εκπαίδευση,
για έρευνα,
για διεθνή παρουσία,
για πραγματική επιστημονική και θεσμική αναβάθμιση του Κλάδου.

Θέλουμε ένα σωματείο που να παράγει τεκμηριωμένες θέσεις και σοβαρές παρεμβάσεις προς το Υπουργείο Υγείας — όχι επικοινωνιακές φωτοβολίδες και δημόσιες παραστάσεις αυτοθαυμασμού.

Θέλουμε ένα σωματείο που να συνομιλεί ισότιμα με ευρωπαϊκούς και διεθνείς επιστημονικούς φορείς.
Που να χτίζει συνεργασίες.
Που να ανοίγει δρόμους για τους νέους συναδέλφους.
Που να δίνει στους Έλληνες Νοσοκομειακούς Φαρμακοποιούς λόγο να αισθάνονται υπερήφανοι για τον Κλάδο τους.

Θέλουμε ένα σύγχρονο σωματείο:

με ψηφιακές υπηρεσίες,
με πραγματικό μητρώο μελών,
με συνεχή ενημέρωση,
με εκπαιδευτική πλατφόρμα,
με webinars και ομάδες εργασίας,
με ανοιχτές διαβουλεύσεις,
με συμμετοχική κουλτούρα,
και με ενεργή βάση που θα συνδιαμορφώνει το μέλλον του Κλάδου.

Και πάνω απ’ όλα, θέλουμε να τελειώνει οριστικά η εποχή της τοξικότητας.

Η εποχή όπου η διαφωνία αντιμετωπιζόταν με υπαινιγμούς, προσωπικές επιθέσεις και οργανωμένη απαξίωση.
Η εποχή όπου η κριτική θεωρούνταν απειλή.
Η εποχή όπου η σιωπή επιβαλλόταν ως προϋπόθεση «ηρεμίας».
Η εποχή όπου λίγοι αποφάσιζαν για όλους πίσω από κλειστές πόρτες.

Αυτή η νοοτροπία δεν εκφράζει πλέον τον Κλάδο.

Οι Νοσοκομειακοί Φαρμακοποιοί της χώρας είναι επιστήμονες με αξιοπρέπεια, γνώση και κρίση.
Δεν είναι χειροκροτητές μηχανισμών.
Δεν είναι κομπάρσοι σε προσωπικά παιχνίδια εξουσίας.

Η Νοσοκομειακή Φαρμακευτική στην Ελλάδα αξίζει κάτι πολύ πιο σοβαρό, πολύ πιο σύγχρονο και πολύ πιο δημοκρατικό.

Αξίζει ένα σωματείο που να υπηρετεί πραγματικά τον Κλάδο και όχι τη διατήρηση συσχετισμών.

Γιατί η αλλαγή δεν θα έρθει από μηχανισμούς.
Θα έρθει από τους ίδιους τους Νοσοκομειακούς Φαρμακοποιούς όταν αποφασίσουν ότι ο Κλάδος αξίζει πολύ περισσότερα.