Blog

Η συγχορήγηση μειωμένων δόσεων ολανζαπίνης μαζί με κλασικά αντιεμετικά φαίνεται να είναι αποτελεσματικότερη στην αντιμετώπιση των παρενεργειών (ναυτία-έμετος) που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία (CINV).

Αισιόδοξα φαίνεται να είναι τα αποτελέσματα που προκύπτουν από νέες κλινικές δοκιμές φάσης III, ως προς τη συγχορήγηση, μαζί με κλασικά αντιεμετικά φάρμακα, μειωμένων δόσεων ολανζαπίνης (5mg, αντί των 10mg που προτείνονταν μέχρι πρότινος από τους οργανισμούς ASCO, NCCN και MASCC), έναντι του συνδρόμου CINV (Chemotherapy-Induced Nausea and Vomiting) σε ασθενείς με καρκίνο που λαμβάνουν χημειοθεραπεία.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι 95% των καρκινοπαθών ασθενών που έλαβαν μειωμένες δόσεις ολανζαπίνης, μαζί με κλασικά αντιεμετικά, δεν εμφάνισαν ναυτία ή έμετο κατά το πρώτο 24ωρο μετά από τη χημειοθεραπεία. Παράλληλα δεν παρουσίασαν συμπτώματα ζάλης ή υπνηλίας τα οποία είναι συχνότερα σε μεγαλύτερες δόσεις (10mg).

Τα ενθαρρυντικά αυτά αποτελέσματα πιθανόν να οδηγήσουν σε αναθεώρηση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων και την ενσωμάτωση της χρήσης ολανζαπίνης ως ουσιαστικού παράγοντα, συγχορηγούμενου με κλασικά αντιεμετικά φάρμακα. Να θυμίσουμε ότι οι αντιεμετικές ιδιότητες της ολανζαπίνης είναι γνωστές προ 20ετίας, ενώ η χρήση της θεωρείται ακόμη off label, χωρίς ωστόσο να υπάρξει ενδιαφέρον μέχρι πρότινος για έγκριση της χρήσης ως αντιεμετικού.

https://www.thelancet.com/journals/lanonc/article/PIIS1470-2045(19)30678-3/fulltext

https://www.medscape.com/viewarticle/923291

https://www.medscape.com/viewarticle/923291?src=soc_tw_200103_mscpedt_news_mdscp_olanzapine&faf=1

Ευχές για το 2020!

Η Ελληνική Νοσοκομειακή Φαρμακευτική εύχεται υγεία, αγάπη και πρόοδο σε όλους τους συναδέλφους επιστήμονες, οι οποίοι κάθε μέρα δίνουν μικρές ή μεγάλες μάχες για την ουσιαστική αναβάθμιση του Φαρμακευτικού Επαγγέλματος στους χώρους εργασίας τους.

Με εκτίμηση,

Δρ. Καρυοφύλλης Τσιακιτζής

https://www.cancer.gov/news-events/cancer-currents-blog/2019/human-tumor-atlas-network-cancer-maps

Η ανοσολογία στη μάχη κατά του καρκίνου: Παρόν και μέλλον

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι υφιστάμενες “προχωρημένες” ανοσοθεραπευτικές επιλογές στην μάχη κατά του καρκίνου προσομοιάζουν περισσότερο με τα πρώτα βήματα της επιστήμης σε ένα πολλά υποσχόμενο τομέα. Το κυριότερο ερώτημα δεν είναι το αν οι σημερινές φαρμακευτικές επιλογές είναι αποτελεσματικές, αφού ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει τα ωφέλη τους, αλλά το κατά πόσο τα υγειονομικά συστήματα των αναπτυγμένων χωρών τους προσδίδουν περισσότερη αξία από αυτή που πραγματικά τους αναλογεί.

Στον παρόντα σύνδεσμο μπορείτε να ενημερωθείτε για τα τρέχοντα ευρήματα στην προσπάθεια της επιστήμης για την κατανόηση των αμυντικών μηχανισμών ανοσολογικής απόκρισης του οργανισμού.

Differences between anti-viral and anti-tumor T-cell responses could impact immunotherapy

https://ccr.cancer.gov/news/article/differences-between-anti-viral-and-anti-tumor-t-cell-responses-could-impact-immunotherapy

Μια νέα μελέτη στο Nature αποδεικνύει ότι η τροποποίηση ενός εγκεκριμένου αντικαρκινικού φαρμάκου οδήγησε στην ανάπτυξη ενός δραστικού παράγοντα κατά πολυανθεκτικών παθογόνων μικροβίων

https://www.nature.com/articles/s41557-019-0378-7.epdf?shared_access_token=Mri-w1_Hy4oMSP2wsUP4htRgN0jAjWel9jnR3ZoTv0M4IEgPZAPO2nGawy2SzXHA3vurpMW9C_FDLmY4aQGXEtf6-tHYgscWXCT-2Q0NB8FHU2X_Wz8y2Gd1OoStkUwEllElLTusX7zn-nd30di3qw%3D%3D