Για τη θεσμική εκπροσώπηση της νοσοκομειακής και προηγμένης φαρμακευτικής φροντίδας
Καρυοφύλλης Τσιακιτζής
Νοσοκομειακός φαρμακοποιός · Διευθυντής Φαρμακευτικού Τμήματος ΓΝΘ «Γ. Παπανικολάου»
Όταν λείπει ένα κρίσιμο φάρμακο, όταν μια θεραπεία πρέπει να παρασκευαστεί με ασφάλεια, όταν ένα λάθος μπορεί να φτάσει στον ασθενή, ο νοσοκομειακός φαρμακοποιός έχει ευθύνη να παρέμβει. Για αυτή την ευθύνη δεν υπάρχει αμφιβολία. Για τη θεσμική μας θέση, όμως, εξακολουθούμε να συζητάμε σαν να ζητούμε χάρη.
Διεκδικούμε τη σύσταση ενός αυτοτελούς φορέα δημοσίου δικαίου που θα εκπροσωπεί τη νοσοκομειακή και προηγμένη φαρμακευτική φροντίδα. Με κατοχυρωμένο ρόλο στην επεξεργασία των νομοθετικών ρυθμίσεων, στον σχεδιασμό των υπηρεσιών και στη χάραξη πολιτικής υγείας. Η επιστημονική ευθύνη που αναλαμβάνουμε μέσα στο νοσοκομείο πρέπει να αποκτήσει αντίκρισμα εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Η παντελής απουσία ενός τέτοιου φορέα έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Σημαίνει ότι ο κλάδος στερείται τη δική του μόνιμη θεσμική δομή, με αποστολή να διαμορφώνει θέσεις, να παρεμβαίνει εγκαίρως και να παρακολουθεί την εφαρμογή όσων τον αφορούν. Η συμμετοχή μας στον σχεδιασμό της φαρμακευτικής φροντίδας πρέπει να στηρίζεται στον νόμο και να έχει συνέχεια πέρα από πρόσωπα, διοικήσεις και προσωπικές γνωριμίες.
Οι νοσηλευτές, οι φυσικοθεραπευτές, οι εργοθεραπευτές και οι διαιτολόγοι–διατροφολόγοι διαθέτουν ήδη φορείς δημοσίου δικαίου. Μόλις στις 29 Οκτωβρίου 2026, η Βουλή ψήφισε και το νομοσχέδιο για τη σύσταση του Πανελλήνιου Συλλόγου Ψυχολόγων ως ΝΠΔΔ. Η Πολιτεία έχει αναγνωρίσει ότι η οργάνωση επαγγελμάτων υγείας με δημόσια αποστολή εξυπηρετεί ανάγκες του συστήματος και των πολιτών. Ζητούμε να αντιμετωπίσει με την ίδια θεσμική σοβαρότητα τη νοσοκομειακή και προηγμένη φαρμακευτική φροντίδα. [1] [2] [3] [4] [5]
Το αντικείμενό μας απαιτεί αυτή την εξέλιξη. Η κλινική φαρμακευτική, η ογκολογία, οι κλινικές μελέτες, οι κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες διευρύνουν το πεδίο της δουλειάς και της ευθύνης μας. Η διεκδίκηση στελέχωσης, εκπαίδευσης και κατάλληλων υποδομών χρειάζεται έναν φορέα που θα συγκεντρώνει την εμπειρία των νοσοκομείων και θα τη μετατρέπει σε εθνική πρόταση. Η θέση μας στο σύστημα υγείας πρέπει να εξελιχθεί μαζί με την επιστήμη που υπηρετούμε.
Γι’ αυτό η φυγή προς τα μπρος προϋποθέτει καθαρή ρήξη με το φθαρμένο και το παλιό. Με την αντίληψη ότι ο κλάδος είναι ιδιοκτησία, ότι η εκπροσώπηση αποτελεί προσωπικό προνόμιο και ότι οι συνάδελφοι οφείλουν να προσαρμόζουν τις προσδοκίες τους στις αντοχές μιας διοίκησης. Τα προσωπικά «βασίλεια» έχουν κοστίσει αρκετά. Ο κλάδος δεν μπορεί να μικραίνει για να χωρά στις φιλοδοξίες εκείνων που αξιώνουν να τον εκπροσωπούν.
Η ακινησία δεν γίνεται εμπειρία επειδή διαρκεί χρόνια. Η προσκόλληση σε ένα αξίωμα δεν γίνεται προσφορά επειδή συνοδεύεται από τίτλους. Και η απαίτηση για λογοδοσία δεν παύει να ισχύει μπροστά σε καμία προϋπηρεσία. Κάθε μορφή φθοράς, συναλλαγής και αποκλεισμού είναι ασύμβατη με τον δημόσιο θεσμό που διεκδικούμε.
Ο νέος φορέας θα αντλεί τη νομιμοποίησή του από το σύνολο των συναδέλφων. Θα λογοδοτεί για τις αποφάσεις, τη διαχείριση και τα αποτελέσματά του. Θα δίνει χώρο στην ανεξάρτητη γνώμη και θα αξιοποιεί την πρόταση με βάση την αξία της. Αυτές οι αρχές πρέπει να καθορίσουν τη συγκρότησή του από την αρχή.
Σε αυτή την προσπάθεια καλούμε τους συναδέλφους να επενδύσουν τη γνώση και τη δύναμή τους. Υπάρχουν άνθρωποι που κράτησαν όρθιες υπηρεσίες μέσα σε δύσκολες συνθήκες και νεότεροι επιστήμονες με δυνατότητες που περιμένουν χώρο να εκφραστούν. Αυτούς χρειάζεται ο κλάδος στην πρώτη γραμμή. Η διεκδίκηση της θεσμικής μας εκπροσώπησης είναι το πεδίο όπου αυτές οι δυνάμεις μπορούν να συναντηθούν και να αλλάξουν τα πράγματα.
Να πάψουμε να κληροδοτούμε εκκρεμότητες. Να παραδώσουμε στους επόμενους έναν κλάδο με θεσμική υπόσταση, πραγματικό λόγο και μεγαλύτερες δυνατότητες από εκείνες που παραλάβαμε εμείς. Αυτός είναι ο λόγος να αφήσουμε πίσω την παρακμή και να προχωρήσουμε αποφασιστικά.
Αφήστε μια απάντηση